Biografie

Ik, Bert-Jan van Eersel, ben in ’82 geboren in Sprang-Capelle, Nederlands ‘langste’ dorp in Noord-Brabant. Als autodidact op de gitaar ligt mijn oorsprong in allerlei muziekstijlen. Wat goed in het gehoor lag en aansloot op mijn smaak, speelde ik na op gehoor en soms met tablatuur.

 

Natuurlijk ontwikkel je in de loop der tijd bepaalde voorkeuren. Ik heb een tijd lang Neil Young proberen na te bootsen, toen ik klaar was met dit project -wat ik weleens houthakken op de gitaar noem- ben ik me meer gaan richten op de fingerpicking van de oude countryblues-mannen zoals Missisipi John Hurt, Big Bill Broonzy e.d.

Tussendoor liet ik me ook sterk inspireren door John Mayer, Eric Clapton, Stevie Ray Vaughan, Django Reinhardt, Paco de lucia, Chet Atkins, Mark Knopfler en andere gitaargoden.

Momenteel speel ik al meer dan 20 jaar. Onlangs heb ik uitgerekend dat ik de grens van 10.000 uur gitaar spelen al gepasseerd ben. Gaaf om te ontdekken.


Gitaarlespraktijk, muziek met Passie overbrengen

Mijn passie voor gitaar(muziek) en de kennis en ervaring die ik heb opgedaan heb ik op vele andere beginners en gevorderden overgebracht. De kerngedachte is dat je van binnenuit leert spelen, zo dicht mogelijk bij je intrument leert te komen zodat je het fingerspitzengefühl ontwikkelt waarmee je Eric Clapton kunt doen laten watertanden.


Als je honger hebt, dan krijg je de vis van mij niet in je schoot geworpen,

je zult hem zelf leren vangen, en geloof me: ook al houd je misschien niet van vis : ),

deze vis zal ook jou goed smaken!

Gitaarspel

Eigen composities

Ik hield er dus al op jonge leeftijd van om op gehoor allerlei soorten gitaarmuziek na te spelen, en daarvan vooral ook mijn eigen composities te maken. Op gevoel en intuïtie transponeerde ik allerlei liedjes naar de vorm die mij het meest beviel en het beste bij mijn spel paste van het moment. Als je het goed doet, dan is gitaarspelen een avontuurlijk evolutieproces, een eindeloze puzzel waar je veel pret mee kunt beleven. In de verkenning van die puzzel gebruik ik ook vaak ‘open stemmingen’, dat verandert de spelregels en is als op vakantie gaan naar een ander land, velerlei nieuwe klankkleuren komen tot je beschikking.

Toen ik nog een knulletje was en nog niet bekend met verschillende typen stemmingen, heb ik eens een nummer van Led Zeppelin ‘that’s the way’ proberen na te spelen, en dat lukte maar niet, dagen achtereen was ik aan het ploeteren, tot ik overtuigd was van het feit dat Jimmy Page vier handen moest hebben, want de akkoorden van het nummer waren voor een normale sterveling niet te grijpen.

Later kwam ik erachter, met wat tablatuur, dat Jimmy drie snaren in een andere toonsoort had gezet en het nummer niet veel meer voorstelde dan een beetje schuiven met de middelvinger op de D-snaar. Maar de klank: ongekend mooi! Het hoeft niet moeilijk te zijn! En jij kunt het ook!

 

Optreden en genieten van gitaarmuziek
Op dit moment wordt er gewerkt aan diverse gitaar trainingen, een DVD met covers en ook eigen composities.
Enkele voorbeelden van deze muziek kun je op de site zien of beluisteren.